geographyedu

وبلاگ آموزشی گروه جغرافیای استان کرمان

ردپای دایناسورها در کرمان

استان کرمان یکی از محدود نقاطی است که در ایران آثار جانداران خشکی زی دوران های گذشته زمین شناسی مشاهده شده است . وجود منابع عظیم زغال سنگ در شمال استان کرمان بیانگر وجود خشکی وحیات گیاهی وجانوری در این بخش از ایران می باشد وهمچنین در این خشکی جانورانی نیز زندگی می کرده اند که فسیل های متعدد از این جانوران کشف گردیده  و در موزه  تاریخ طبیعی کرمان نگهداری می شود  و همچنین رد پای این حیوانات نیز بر روی رسوبات دورانهای گذشته زمین شناسی به ویژه دوران مزوزوئیک در مناطق مختلف دیده شده است که از این نقاط  منحصر به فرد می توان  به رد پای کشف شده در رسوبات دوره تریاس دوران مزوزوئیک در دره نیزار واقع در نزدیکی روستای ده علیرضا شمال زرند اشاره نمود در عکس این رد پا به وضوح قابل رویت است ودر عکس ماهواره ای نیز مسیر دسترسی به این منطقه را ملاحظه می نمائید .

عکس از آقای عباس حسینی پور

۱-شهر زرند ۲- دره نی زار ۳- روستای دشت خاک

 

ییلاق های زیبای کوهستانی

 

استان کرمان با وسعت نزدیک به ۱۸۲هزار کیلومتر مربع از وسیع ترین استانهای کشور (دومین استان وسیع کشور بعد از استان سیستان وبلوچستان ) است که دارای چهره طبیعی و فرهنگی بسیار متنوعی است و دارای انواع اقلیم های متفاوت از جمله آب وهوای بسیار گرم و خشک بطوری که به اعتقاد بعضی از کارشناسان از جمله دکتر پرویز کردوانی گود نمک شهداد در غرب دشت لوت در استان کرمان از گرمترین نقاط جهان است تا آب وهوای سرد کوهستانی در مناطق مرتفع کوهستانی استان کرمان که باعث پیدایش ییلاق های بسیار سرسبز وخنک کوهستانی به ویژه در فصل تابستان که مورد توجه اهالی بومی و ساکنین استانهای گرمسیری مجاور از جمله هرمزگان وسیستان وبلوچستان ویزد

واقع گردیده اند که از جمله مهمترین آنها به مناطق ییلاقی کوهپایه-دلفارد وساردوئیه جیرفت-راین و لاله زار و بیدخون بردسیر و رابر و هنزای بافت-دهبکری بم و...می توان اشاره نمود .واین مناطق کوهستانی دارای جلوه ها وپدیده های جذاب کوهستانی از قبیل چشمه سارها وآبشارهای بسیار زیبا و دره هاو دامنه های سرسبز وخوش آب وهوا وغار های شگفت انگیز و بعضادارای چشمه های آب گرم وآب معدنی معروف و مهمی هستند .

جهت مشاهده تصاویری از این جاذبه های زیبای کوهستانی اینجا را کلیک کنید .

---

 

پارک ملی حیات وحش خبر(khabr)

این پارک ملی زیبای کوهستانی در محدوده شهرستان بافت در70 کیلومتری جنوب غربی شهربافت واقع شده است و از مناطق کمیاب ونادر کشور است که ازجهات مختلف علمی ،آموزشی،اقتصادی،تفریحی مورد استفاده قرار می گیرد این مجموعه ارتفاعات منفرد شامل قلل متعددی است که چاه برف با ارتفاع ۳۸۶۰ متر مرتفع ترین قله آن است که مسیری بسیار زیبا از دل جنگل وحیات وحش پارک ملی خبر دارد .این منطقه در سال 1354در فهرستی شامل 36منطقه حفاظت شده ، پارک ملی و پناهگاه حیات وحش کشور به سازمان ملل اعلام شده است درسال ۱۳۵۰منطقه ای به مساحت ۱۷۰۰۰۰هکتار واقع در شهرستان بافت در استان کرمان به عنوان منطقه ی  حفاظت شده خبر و روچون تحت کنترل قرار گرفت. و در سال ۱۳۵۴ به پناهگاه حیات وحش خبر و روچون ارتقاء یافت. در سال ۱۳۷۸ با تصویب شورای عالی حفاظت محیط زیست کشور در حدود ۱۲۰۰۰۰هکتار از منطقه به عنوان پارک ملی انتخاب شد به این ترتیب یازدهمین پارک ملی کشورمان در۷۰ کیلو متری جنوب شهرستان بافت به عنوان پارک ملی خبر به وجود آمد  .   در پارک ملی خبر در حدود ۴۰۰ گونه گیاهی وجود دارد . همچنین وجود جنگل های کنار-بادام  کوهی-ارچن-کهکم-بنه-اورس وغیره تنوع پوشش گیاهی خاصی به منطقه داده است. حیوانات وحشی مانند کل-بز-قوچ-میش-جبیر-رودک-عسل خوار-پلنگ-کفتار -روباه وانواع جانوران کوچک وبزرگ و انواع مار مولک ها و... زندگی میکنند.  پرندگان این منطقه عقاب طلایی-قرقی-زاغ-کبک-تیهو-انواع بلبل-دراج و...است. با تاسف بسیار نسل حیواناتی مانند خرس سیاه-گورخر- و  اهو ویوز پلنگ به علت شکار بی رویه نابود شده است  .

 

کوهستان پارک ملی خبر	حیات وحش کوه خبر	جنگل ومرتع کوه خبر

 

 

آبشار وُروار ((vorvar

 

 این آبشار زیبا وبسیار دیدنی با ارتفاع بیش از 98 متر بلند ترین آبشار ایران وخاورمیانه می باشد که در کوههای جبال بارز جنوبی واقع در جنوب استان کرمان است و کمتر کسی از وجود ومحل آن مطلع است . علاقه مندان به طبیعت گردی و کوهنوردی با اختصاص حداقل یک روز از شهر جیرفت می توانند به این آبشار دسترسی داشته باشند از جیرفت به سمت  جاده ی کهنوج بعد از گذشتن از شهر عنبر آباد به دو راهی جهاد آباد رسیده و سپس جاده ی فرعی  آسفالته به سمت روستای مردهک را ادامه داده ،نرسیده به مردهک جاده ی خاکی در سمت چپ به آبادی رود فرق منتهی می گردد را ادامه مسیر میدهیم تا به این روستا که آخرین نقطه ماشین رو جهت دسترسی به این آبشار است برسیم از جیرفت تا این روستا تقریباً دو ساعت طول می کشد و تقریباً3الی 4ساعت نیز پیاده روی تا آبشار دارد که نرسیده به  آبشار مزرعه کوچکی به نام نرگسی وجود دارد که دارای نرگس زارهای بسیار زیبا و دیدنی در اواخر زمستان می باشد بهترین زمان جهت بازدیداز این آبشار ونرگس زار های آن اواخر بهمن ماه می باشد.

 

                                                                 نرگس زارهای مزرعه نرگسی وروار

   

عکس های بیشتر ازمنطقه

---

 

یاردانگ یا كلوت

 

در برخي نواحي بياباني كه داراي رسوبات نرم بوده آبهاي جاري شيارهايي را به وجود  آورده و بعداً  باد اين شيارهارا تبديل به فرو رفتگي هايUشكل نموده كه با بر جستگي هاي بين آنها از هم جدا شده اند. رأس اين برجستگي ها صاف و مسطح و طرف رو به باد آنها پر شيب وطرف ديگر كم شيب اند.

ياردانگ در رسوبات نرم درياچه اي گذشته به وجود مي آيند ودر بيابان غربي مصر و دشت لوت وجود دارد.مشابه اين عوارض در مقياس كوچكتر در حوالي شهر بم  و در سيستان ودر حوضه رود شور بيرجند وجود دارد كه به آنهاكلوتك مي گويند ودر تركستان به نام ياردانگ موسوم اند.

 

كلوت هاي دشت لوت

در مشرق شهداد کرمان مشخص ترين نمونه كلوتهاي دنيا كه در نتيجه فرسايش آبي و بادي در بيابان هامي باشند ديده مي شود كه شكل ناهمواري آنها شامل تپه هاي منفرد ويا رشته هاي موازي مي باشند كه پهناي آنهابه 70 كيلومتر وطول آنها150 كيلومتروحداكثر ارتفاع تپه ها به 80 متر مي رسد. اين تپه هابه وسيله دالانهاي متعددي از هم جدا مي شوند. جهت بازدید از این عوارض بسیار زیبای می توان با طی تقریباً 30 کیلومتر از جاده آسفالته شهداد به سمت نهبندان و بعد از گذشتن از روستای شفیع آباد  در  کمپ کویری شهداد اقامت نمود که  اینجابا داشتن امکانات اولیه از قبیل آب و برق و سرپناه بهترین موقعیت جهت اقامت در بیابان لوت و مشاهده چشم اندازهای شگفت انگیز لوت را  دارا می باشد.

                   

 

---

                                                   (آسمان پر ستاره كرمان)

                  

 كرمان در بين ديگر مناطق ايران به داشتن آسمان صاف و شفاف و پر ستاره اش شهرت جهاني دارد .تعداد زياد روزهاي آفتابي (بطور مثال منطقه شهداد به طور ميانگين 360 روز در سال)و كمي درصدرطوبت نسبي و كمبود ابر در آسمان و هواي عاري از گردوغبار و هر گونه آلودگي هوا سبب اين شهرت شده است.منظره آسمان شب آنقدر زيبا است كه انگار مي توان به پشت بام رفته،ستاره هارا تك تك شمرد وبا گشودن دستها آنها را از تارك آسمان برچيد.

به همين لحاظ از ميان پيشنهادات گو ناگوني كه جهت تاسيس بزرگترين رصد خانه و مركز تحقيقات نجومي در ايران وجود داردمنطقه كرمان به ويژه ارتفاعات كوهپايه كه فاصله بسياراندكي از شهر كرمان و مراكز علمي و دانشگاهي دارد بهترين گزينه است.

 

---

 

معرفی غار آهکی طرُنگ (Torong) شهرستان بافت استان کرمان

 غارها با اشکال و مناظر جالب وشگفت انگیز خود همواره مورد توجه انسان بوده اند . غار زمانی تشکیل می شود که آبهای زیرزمینی با نفوذ به داخل سنگها بتوانند قسمتی از آن را حل کنند و حفره و محفظه های کوچک وبزرگ ویا مجاری زیر زمینی بر جای گذارند.و گاهی ممکن است یک رودخانه زیر زمینی نیز در آن وجود داشته باشد . چون سنگهای آهکی و دولومیتی به آسانی توسط آبهای زیرزمینی حل می شوند تشکیل غار بیشتر در این نوع سنگها دیده می شود.

غار آهکی طرنگ به عنوان  مهمترین وطولانی ترین غار استان کرمان که در نوع خود بی نظیر ودارای مناظر وجلوه های طبیعی بسیار زیبا و پدیده های شگفت انگیز است که خود از جاذبه های طبیعی گردشگری استان کرمان محسوب می گردد و می تواند به عنوان یک قطب گردشگری در جنوب غربی استان کرمان ایفای نقش نماید .این غار از جمله غارهای متعدد مناطق کوهستانی استان کرمان می باشد که در فاصله 230 کیلومتری جنوب غربی شهر کرمان واقع شده است .

جهت دسترسی به این غار از شهر کرمان مرکز استان کرمان ، می بایست از طریق جاده ای موسوم به جاده جوپاری سفر را آغاز نمود  که تقریبا با طی 15 کیلومتر از این جاده به دوراهی بافت جوپار رسیده و از طریق جاده مخصوص بافت و بعد از گذشتن از آبادی های ومکانهای متعدد از جمله روستای بهرامجرد – شهرنگار - گردنه سنگ صیاد - روستای قلعه عسکر - گردنه کفنوئیه – روستای کیسکان – به شهر کوچک بزنجان رسیده که اینجاجاده به دو راه منشعب می گردد ،جاده ای که به سمت چپ امتداد می یابد به شهر رابر و امتداد مستقیم جاده با  طی مسافت 8 کیلومتر به شهر بافت منتهی می شود . حال از شهر بافت جاده ای آسفالته به سمت جنوب وجود دارد ، موسوم به جاده ارزوئیه – خَبر که با طی تقریبا 50 کیلومتر از این جاده و گذشتن از چندین پارچه آبادی و بعد از گذشتن از دو راهی خبر - ارزوئیه ، جاده را به سمت ارزوئیه ادامه داده تا به یک دو راهی می رسیم . اینجا از جاده اصلی ارزوئیه یک جاده آسفالته فرعی منشعب می گرددکه به سمت آبادی های متعدد که مهمترین آنها روستای گوشک است منتهی می گردد. واین جاده نیز جاده گوشک نامیده می گردد.از این دو راهی تا روستای طرنگ حدود 20 کیلومتر فاصله است که تقریبا نیمی از راه ،جاده آسفالته و نیم دیگر راه جاده شنی نسبتا خوبی است . روستای طرنگ روستایی بزرگ و تقریبا  مهمترین روستای منطقه بعداز گوشک محسوب می گردد. وادامه جاده با فاصله اندک به روستای گوشک امتداد می یابد .

گروههایی که جهت دیدن غار طرنگ از مناطق دور دست می آیند به روستای طرنگ وارد می گردند . این روستا می تواند جهت اقامت افراد گروه مکان بسیار مناسب وخوبی باشد . مدارس و مساجد این روستا می تواند جهت اقامت موقت افراد در نظر گرفته شود که البته می بایست از قبل با مسئولین آنها هماهنگی لازم صورت گیرد .و همچنین در سمت شرق این روستا یعنی در مسیر پیمودن راه جهت رسیدن به کوه و غار طرنگ نیز دره ای سرسبز با رودخانه ای زیبا وجود دارد که طول  این دره پوشیده از درختان گوناگون منجمله درخت گردو – چنار –  (اُرس)بادام کوهی – بَنه (پسته کوهی) و بوته های گل خرزهره است و همچنین در نزدیکی چشمه ای زلال با آب پاکیزه چندین درخت چنار بسیار تنومند و کهنسال وجود دارد که عرصه نسبتا وسیعی را سایه انداخته اند که می تواند مکان بسیار مناسبی جهت اتراق و اقامت گروهها باشد . حال اگر همین دره را به سمت شرق(کوه طرنگ) امتداد دهیم بعد ازحدود 15 دقیقه و گذشتن از چند سد کوچک خاکی و سنگی – بتنی به پای کوه می رسیم که از پایین کوه دهانه چندین غار نمودار است که دهانه دو غار مشهود تر است .باید از دهانه غاری که در سمت راست وجود دارد ودر ارتفاع بالاتر قرار دارد صرف نظر نموده و بعد از عبور از مقابل آن و طی یک شیب نسبتا کوتاه در دامنه کوه به دهانه غاری دیگر رسیده که این دهانه غار از پایین کوه به درستی قابل روئت نمی باشد زیرا  در بین شکاف کوه ولابلای شاخه های یک درخت واقع شده .اینجا دهانه اصلی جهت ورود به غار است .

دهانه غار حدود 6 متراست و در ارتفاع تقریبا 3000متری از سطح دریا واقع شده است . گر چه این غار در گذشته توسط هیئت کوهنوردی کرمان شناسایی و مسیر ها و دالانها ودهلیز های غار علامت گذاری وبعضا نام گذاری شده اند و در طول غار علائم وفلش هایی هم جهت راهنمایی افراد وجود دارد ،که فلش های قرمز رنگ مسیر های ناشناخته ویا بن بست غار را نشان می دهد و فلشهای سفید رنگ که مسیرهای مطمئن جهت رفتن به انتهای غار را نشان می دهند و باید آنها را دنبال نمود  . ولی رفتن به داخل این غار و پیمودن مسیر های ایمن آن تا رسیدن به انتهای مناطق خشک آن وابتدای حفرهای دارای آب ، اجالتاً احتیاج به راهنمایی افراد خبره وبا تجربه ای دارد که قبلا مسیرهای این غار را پیموده اند و لازم است از تجهیزات مخصوص غار نوردی وسنگ نوردی و بااستفاده از طناب ، افراد جهت ورود به قعر غار حمایت شوند . از دهانه غار کمی که به سمت داخل غار برویم مسیر نسبتا کم شیب است  اما کم کم شیب بیشتر می شود  و از یک شیب نسبتا تند که می بایست دست به سنگ و با احتیاط کامل پایین رفت ، به یک راهرو می رسیم . اینجا می بایست مسیر مستقیم در امتداد حرکتمان به درون غار را رها نموده و در امتداد دیگر راهرو که  در جهت عکس مسیر پیموده شده تا این مرحله است را دنبال نمود . این قسمت راهرو تنگتر و پرشیب تر شده  و سنگهای آن بسیار صاف وصیقلی و لغزنده است و باید احتیاط بیشتر نمود تابه دهانه چند حفره خیلی عمیق که این حفره ها در زیر به یک تالار نسبتابزرگ منتهی شوند و این حفره ها در سقف این تالار می باشند  برسیم .از کنار حفره بزرگ اول باید با احتیاط هر چه تمام عبور نمو د تا به حفره کوچکتر دوم رسید. اینجا با استفاده از سیم بکسل نردبانی فلزی کاملا قائم و معلق در فضا به ارتفاع تقریبا 10 متر وجود داردکه توسط چند لوله فلزی از بالای این حفره آویزان هستندکه باید توسط این نردبان به تالار پایین تری غار  رفت .

به پایین این نردبان یعنی کف تالار که برسیم مسیر سمت چپ آن به دهلیز ها و راهرو هایی منتهی می شود که نباید رفت یعنی مسیر خط قرمز غار است اما سمت راست تالار نیز به چندین دهلیز و راهرو دیگر دارد.که این راهرو ها ودهلیز ها علامت گذاری وحتی نام گذاری شده اند . مثلا ار کنار  دهلیزی باید عبور نمود که به محلی به اسم "میدان " منتهی می گردد . حال در انتهای این راهرو پیموده شده به دهلیزی می رسیم که این دهلیز ما را به تالار دیگری که از تالار قبلی حدود دو تا سه متر پایین تر است می رساند . در این تالار نیز دهلیز ها و راهرو های متعددی وجود دارد و در انتهای این تالار در گوشه سمت راست به دهانه چند چاه می رسیم که این چاهها به تالارهای زیرین غار که دارای آب می باشند ختم می گردند. چاهی که فلش سفید رنگ به سمت آن است کاملا عمودی است و از نیمه های این چاه دیوار ها کاملا سست وریزشی بوده و نامطمئن می باشد . ولی چاه دیگری در سمت چپ این این چاه وجود دارد که مسیر بهتری دارد و برای پائین رفتن مطمئن تر است . در نیمه های این چاه طناب پلاستیکی گره داری وجود دارد که با استفاده از آن می توان افراد را حمایت نمود تا به انتهای چاه رسید . که البته بهتر است زیاد به این طناب و نردبان طنابی که کنارش وجود دارد اعتماد ننمود و از تجهیزات مورد اطمینان همراه استفاده کرد . به کف چاه که برسیم راهرویی با شیب نسبتا تند و خاکی می رسیم که دهلیز های گوناگونی در امتداد این راهرو  وجود دارد . در اینجا کابل مخابراتی سیاه رنگی محکمی که هم به عنوان راهنمای مسیر و هم جهت استفاده افراد در شیب تند مسیرخاکی وجود دارد که با عبور در امتداد این سیم نهایتا به چند حفره پر از آب می رسیم که بعضی از این حفره ها دارای آب راکد و بعضی نیز دارای آب روان ودر حال حرکت هستند ،خواهیم رسید. که به نظر می رسد اینجا آخرین مسیر خشکی پیموده شده  غار است . البته اینجا انتهای غار محسوب نمی گردد  . ممکن است این حفره ها ی دارای آب نیز به اعماق و انتهای غار ختم گردد که برای رسیدن به این نقاط احتیاج به تجهیزات ایمنی و غواصی خاص است که هنوز تا کنون این حفره ها شناسایی دقیق نشده اند . در اینجا لازم به تذکر است بهتر است ازحفره هایی که دارای آب راکد هستند به هیچ وجه برای آشامیدن استفاده نشود چون احتمال آلوده بودن آب وجود دارد .

در اعماق غار دمای هوا در تمام فصول تقریبا معتدل و ثابت بین 14 تا 20 درجه سانتی گراد است  واز تهویه نسبتا خوبی از هوا برخوردار است .بطوری که در هیچ جای آن کمبود هوا واکسیژن احساس نمی گردد.فقط بر اثر تردد زیاد ممکن است گرد وغبار در هوا پخش گردد که بهتر است از ماسکهای طبی استفاده گردد. در این غار هیچ پوشش گیاهی قابل مشاهده ای وجود ندارد . ولی زندگی جانوری آن شامل جانورانی مثل خفاش و انواعی از حشرات مانندپشه، سوسک سیاه و ... که از فضله خفاش تغذیه می کنند رو یت گردید .

 طول مسیر پیموده شده غار تقریبا 500 متر است و عرض راهروهای و تالار های غار بین 1 متر تا 15 متر متغیر است . چنانچه با راهنمایی افراد با تجربه غار نوردی انجام گیرد حداقل زمانی حدود 5/1ساعت وقت صرف می گردد .بهتر است گروه با تعداد خیلی زیاد نباشد چون گذشتن از راهروهای تنگ وحفره های باریک و عبور از چاهها وقت زیادی برای هر نفر صرف می گرددو توصیه می گردد تعداد افراد گروه از 10 نفر تجاوز ننماید . همچنین لازم است علاوه بر تجهیزات کوهنوردی و کمک های اولیه ، وسایل روشنایی مطمئن نظیر هد لایت و چراغ قوه با لامپ وباطری اضافی و تعداد قابل توجهی شمع به همراه داشت و در طول مسیر با روشن نمودن شمع ها که هم در ایجاد روشنایی موثر است و هم در تشخیص مسیر برگشت کمک زیادی می نماید .

 

گزارش بازدید از غار طرُنگ بافت

در تاریخ پنجشنبه 2/6/1385طی فراخوانی که از قبل به گروههای کوهنوردی شهرستان کرمان و دیگر شهرستانها اعلام شده بود گروه کوهنوردی شنگستان به همراه دیگر گروهها منجمله باشگاه کوهنوردی جوپار و گروه کوهنوردی شهربابک و گروه بافت و ... به تعداد تقریبی 40 نفر در ساعت 5/3 عصر عازم شهرستان بافت گردیدند .که حوالی ساعت 6 عصر به شهر بافت رسیدیم و بعد از هماهنگی مجدد با همه اعضا تیم به سمت روستای طرنگ حرکت نمویم و حوالی ساعت 5/8شب وارد این روستا شدیم .و بعد از ساعتی توقف موقت در مدرسه راهنمایی پسرانه این روستا و خوش آمد گویی مردم خون گرم و مهمان نواز این روستا به ویژه جناب آقای شمسی مدیر محترم این آموزشگاه که همین جا از کلیه این عزیزان تشکر وقدرانی می نماییم، عازم دره منتهی به غار طرنگ در سمت شرق این روستا شدیم .در ابتدای این دره در کنار چشمه ای چند اصله درخت چنار بسیار قدیمی و تنومند وجود داشت که محل اتراق شبانه را در کنار این درختان و چشمه انتخاب نمودیم که واقعا جای بسیار با صفا و خوش آب وهوایی بود . و محل بسیار مناسبی است برای اقامت ، جهت آماده شدن و رفتن به غار و صعود به قله کوه طرنگ . شب را در کنار دوستان و گرداگرد آتش گذراندیم که تا نیمه های شب دوستان به مزاح وشوخی و گفتن خاطرات وسخنان شیرین و خواندن شعر وسرود سپری نمودندکه لحظاتی بسیار خوب و بیاد ماندنی را در خاطرات همگی ما رقم زد . وسپس همگی ما به استراحت و خواب پرداختیم . سحرگاه روز جمعه 3/6/1385بعد از ادای فریضه نماز صبح ، اعضای گروه ، آماده جهت رفتن به غار طرنگ شدند و حوالی ساعت 5 بامداد در حالیکه به تدریج آسمان تیره شب جای خود را به روشنایی روز می داد،در  امتداد راهی که در طول دره بود واز زیرسایه های درختان تنومند گردو وچنار وبا موسیقی روح نواز صدای جویبار راهی غار طرنگ شدیم و بعد از روشنایی روز و طی نقاط بالا دست دره متوجه شدیم که چه دره سرسبز و زیبایی است و کم کم به بالای دامنه سمت راست دره که رسیدیم منظره جنگل بسیار زیبای درختان اُرس(بادام کوهی )و بَنه(پسته کوهی)که سرتاسر دامنه های کوهستان پیش روی مارا پوشانده بود جلوی دیدگان ما قرار گرفت . اما متاسفانه خشکسالی و کمبود رطوبت و بارندگی که بر طبیعت زیبای این محل تاثیر گذاشته بود در چهره طبیعت کاملا مشهود بود و حتی چند بند (سد کوچک) بتنی و خاکی که در امتداد دره بر روی بستر یک مسیل خشک ساخته شده بود کاملا بدون آب و خشک بودند . از بالای یکی از این سدهای سنگی – بتنی و سرریز آن که عبور نمودیم ، از دامنه سمت راست دره به دامنه دیگر و به پای کوه طرنگ رسیدیم . از پای کوه تا دهانه غار که در یک شکاف قرار دارد فاصله چندان زیادی نیست .و دهانه غار  از پایین کوه به خوبی دیده نمی شود  تا اینکه کاملا به دهانه نزدیک شویم . بعد از اینکه به دهانه غار رسیدیم تنی چند از اعضا با تجربه تر گروه جهت بررسی مسیر و آماده نمودن کارگاه  جهت حمایت افراد برای ورود به داخل غار ، وارد غار شدند . وبعد از آماده شدن ، افراد گروه به تعداد تقریبی سی وچند نفر با حمایت و راهنمایی  وصبر وحوصله و دقت کافی ، یکی یکی وارد غار شدند و از راهروها و دالان تنگ وباریک و پرشیب ورودی غار به داخل آن هدایت شدند . واز نردبان سیم بکسل فلزی پایین رفته ودر تالار بزرگی که زیر نردبان قرار داشت مستقر گردیدند تا همه افراد گروه به این قسمت برسند . سپس با صرف دقت زیاد و معطلی چندین ساعته بعد از اینکه همه افراد گروه به این قسمت رسیدند  به سمت قسمت های دیگر غار رفتیم .یعنی با طی یک تالار به تالار دیگری ک حدود 2 متر با تالار اول اختلاف سطح داشت رسیدیم . در انتهای این تالار در گوشه سمت راست دهلیزی بود که در آن چندین چاه وجود داشت ، که یکی از این چاهها که علامت فلش سفید رنگ به سمت آن بو دبا حمایت طناب افرادی به داخل آن رفتند که از نیمه این چاه دیوار هابسیار سست و ریزشی بود و احتمال وقوع حادثه در آن می رفت که افراد بازگشت نموده و چاه دیگری در سمت چپ این چاه بود که بین آنها یک دیواره نازک تقریبا 1متری بود که مسیر مطمئن تر جهت رفتن به قسمت های تحتانی غار این چاه بود که متاسفانه علامتی جهت هدایت افرادی که به داخل غار نیامده اند ، نداشت . از این چاه که عبور نمودیم وارد راهرو بسیار پرشیب و خاکی شدیم که یک کابل مخابراتی سیاه رنگ طولانی جهت راهنمایی افراد به قسمت های انتهایی غار که چندین حفره پر از آب می باشد وجود داشت . بعد از ساعاتی توقف در این قسمت و مشاهده زیبایی های درون غار که مشتمل بر حفره های پر از آب و همچنین در بعضی حفر ها جویبار های روان و قندیل های آهکی کف غار موسوم به استالاگمیت (چکیده ) وقندیل های آویزان از سقف غارموسوم به استالاگتیت(چکنده) ومشاهده خفاش هایی که هر از چند گاهی از بالای سر  ما به پرواز در می آمدند و لذت بردن از این شاهکارهای بی نظیر خلقت و جهان آفرینش، افراد گروه آماده شدند که غار را ترک نمایند و همین طور با صبر وحوصله فراوان و دقت بی نظیر سرپرست گروه و دیگر دوستان که او را کمک می نمودند ، همگی سی وچند نفر افراد بازدید کننده با سلامت و موفقیت از غار خارج شدند و بعد از نماز واستراحت و صرف ناهار ظهر در ساعت 3 بعد از ظهر ، طرنگ را به مقصد کرمان وداع نمودیم و بار دیگرلحظات زیبای دو روز بیاد ماندنی در کارنامه موفقیت آمیز گروه کوهنوردی ما رقم خورد .

 

اسامی افراد شرکت کننده در این برنامه

آقایان		خانمها
1- علیرضا جاوید نیا (سرپرست گروه)	15- عطا اله ثابت راسخ	29- معصومه مردانی
2- عین اله امانی زاده گروه شنگستان	16-محمد رضا ثابت راسخ	30-فاطمه عباسی
3- مهدی نمازیان            "         "	17-علیر ضا ثابت راسخ	31-عاطفه ثابت راسخ
4-عیسی سلمانی         "         "	18-احمد محمدیان	32-معظمه محمدیان
5- امین رضا سعیدعادلی "         "	19-ایمان نصیری	و       ...
6-مجید باغینی پور         "         "	20-نیما جلالی
7- ماشااله جلالی فر      "         "	21-مسلم شهسواری
8- حمید شبستری        "         "	22- علی بهرام نژاد
9- امیر اخلاقی          گروه    جوپار	23-حسین نظری
10- میثم دوست محمدی"        "	24- محمد حسین پورشیخعلی
11-محمد رضا جاوید نیا  "         "	25-امیر حسین سعیدی
12-غلامرضا جاوید نیا    "         "	26-حمید رستمی
13-مهدی جاویدنیا        "         "	27-محمود پیر صنعان
14- امین رواقی              "           "	28مهدی امیری

 

جهت دیدن گزارش تصویری برنامه به سایت اینترنتی گروه کوهنوردی شنگستان به آدرس زیر مراجعه نمایید :

 http://www.kkhec.ac.ir/shong.htm

تهیه وتنظیم :ماشااله جلالی فر

---

روستاي تاريخي و دستكند ميمند

ميمند روستايي صخره‌اي با مردماني با روح نرم و لطيف، روستايي ‌دستكند با چند هزار سال قدمت يادآور ايامي است كه انسانها خدايان خود را در بلنداي‌كوهها جستجو ميكردند و كوه مظهر صلابت و قدرت و الهه عزم و اراده و ايمان تلقي مي‌شد. اين بناي دستكند باستاني، بي‌گمان از نخستين سكونتگاه‌هاي بشري در ايران به شمار مي‌رود، دوراني كه هنوز ايرانيان مهرپرست بودند و كوهها را مقدس مي‌شمردند، اعتقادي كه بعدها نيز جلوه تاريخي و مذهبي داشت و همانگونه كه حضرت موسي(ع) در كوه طور به عبادت و عبوديت مي‌پرداخت و پيامبرگرامي اسلام نيز در غار و كوه حرا به پيامبري مبعوث گرديد. به هر تقدير چند هزار سال پيش از اين، انسانهايي با تيشه عشق و همت و حميت و با اراده و عزمي‌راسخ، فرهادگونه دل سنگ‌ها را شكافتند و يادگاري را به جا گذاشتند كه امروزه پس از گذشت ساليان همچنان نماد عزم و اراده و اقتدار اجداد ايراني به‌شمار مي‌رود. هنوز كسي واقف نيست كه اين مجموعه به دست چه كساني بوجود آمده و انگيزه اين مردمان از احداث چنين بناهايي چه بوده، اما انگيزه مردمان آن زمان بسيار مورد اهميت قرار دارد، چون در آن زمان و با آن وسايل ابتدايي، آفرينش چنين مجموعة با عظمتي با معماري بي‌نظير فابل تحسين است. عده‌اي از محققين نيز معتقدند كه مهرپرستان از غارهايي كه با دست در دل‌كوه كنده‌اند فقط براي عبادت و دفن مردگان استفاده مي‌كردند و بعد از مدتي بنا به اضطرار ناشي از‌آب و هوا و يا هر عامل محيطي مؤثر ديگري، اين غارها را براي سكونت برگزيده‌اند. آئين مهرپرستي قبل از ظهور آئين‌زرتشت در ايران رواج داشته و تا مدتها پس از ظهور وي نيز ادامه داشته‌است. ميمند به دليل استحكام دفاعي در طول تاريخ كمتر دستخوش تحولات كالبدي و اجتماعي شده است و بيشترين تغيير در آن مربوط به چند دهة اخير مي‌باشد. اين تمدن در ابتدا برگرفته از آئين‌مهرپرستي و بعد از آن آئين‌زرتشت بوده‌است. در زمان ساسانيان شهربابك به عنوان زادگاه بابك سرسلسلة ساساني مورد توجه خاص آنها بوده‌است. پس از ظهور اسلام و ورود آن به ايران مردم ميمند كه به آئين‌زرتشتي معتقد بودند به اسلام گرويده و مذهب شيعه را پذيرا گشتند.

جغرافياي ميمند

ميمند در 38 كيلومتري شمال‌شرقي شهرستان شهربابك در عرض 30 درجه و 16 دقيقه و طول 55 درجه و 25 دقيقه قراردارد. ارتفاع آن از سطح دريا 2240 متر و وسعت آن 420 كيلومتر‌مربع است. باران ساليانه آن 185 ميليمتر است. اين روستا بين شهرهاي يزد، كرمان و شيراز قرار دارد. ميمند در دهستان‌ميمند، در شهرستان شهربابك و در استان كرمان واقع شده است.
آنچه مورد اهميت است و بي‌شك بر نحوه شناخت ميمندي اثر گذارده اين است كه مسكن از روي هم گذاردن سنگ و آجر و غيره پديد نمي‌آيد، يعني در فضاي باز ساخته نمي‌شود، بلكه با از ميان برداشتن انبوهي از خاك شكل ميگيرد و انسان نياز به خشت و آجر و ملات ندارد، بلكه بايد توده‌اي را بردارد تا پناهگاه مهيا شود. به همين دليل براي اتاق، طاقچه در اندازه‌هاي مختلف كنده شده است كه جاي رختخواب، ظروف، صندوق، چراغ و غيرو كنده شده است. به همين دليل كنار ديوارهاي خانه گنجه گذارده نمي‌شود، بلكه با كندن ديوار، حفره يا طاقچه‌اي بوجود مي‌آيد كه اشياء و لوازم در آنها گذاشته شده و يا در آنها آويزان مي‌گردند.كل يك خانه كه ممكن است شامل يك يا چند اتاق و اصطبل باشد يك كيچه است. يك واحد يك ورودي مشترك دارد و در پاگرد ممكن است طويله در يك سو و اتاق نشيمن در طرف ديگر باشد. همه كيچه‌ها يك ساختار ندارند. هم اندازه و هم تعداد اتاقها متفاوت است و همانگونه كه ذكر شد نام هر واحد كيچه ( kiche ) است. جدا كردن اتاق از پستو و يا پوشانيدن برخي از طاقچه ها با پرده‌اي پارچه‌اي صورت مي‌گيرد. كليدون در ديوار كنار درب نصب مي‌شود، كليد را در آن قرار مي دهند تا زبانه پشت در قرار گيرد. درجه حرارت اين اتاقها حدود 5 درجه متفاوت از بيرون است. در سال 1383در بهمن‌ماه در حالي كه در بيرون حرارت 10 درجه سانتيگراد بود، در درون 15 درجه و در خرداد ماه 1384 در حالي كه بيرون 24 درجه سانتيگراد بود در درون 18 درجه سانتيگراد بود. ايجاد اجاق و در زبان محلي ديدون ( didon ) در درون اتاقها و سوزاندن هيزم طي ساليان متمادي در آن موجب سياهي رنگ سقف و بدنة اتاقها شده و برپا كردن آتش و تهيه غذا در درون اتاقها باعث گرديده تا بدنه داخل اتاقها ايزولاسيون شده و باعث عمر بيشتر اتاقها شود و متأسفانه چون ديگر در خيلي از اتاقها آتش افروخته نمي‌شود باعث شده تا خاك سقفها به آهستگي ريزش پيدا كند. اندازه اين اتاقها كه البته از نظر هندسي منظم نيستند، متفاوت است و يك اتاق 3×4 به بلندي 90/1 تا 10/2 متر معمولي است و بزرگترين كيچه از 90 متر مربع تجاوز نمي كند. كف پوشها اكثراً نمد، مخشيف، گليم يا قاليچه به اندازه‌هاي متفاوت در سايزهاي150×1 و 40/1×80/1 متر موجود است.
تعداد كيچه ها در خود روستا 406 عدد و تعداد اطاق ها 2560 عدد مي باشد.
ساكنان اين روستا داراي آداب و رسوم خاص هستند و در زبان و گويش آنها هنوز از كلمات پهلوي ساساني استفاده مي شود. روستاي 3 هزارساله ميمند تنها روستاي تاريخي در جهان است كه هنوز روابط سنتي زندگي در آن جريان دارد و مي توان تعامل انسان و طبيعت در هزار دوم ميلادي را بخوبي در آن ديد. اين روستا هفتمين منظر فرهنگي_طبيعي و تاريخي جهان بود كه جايزه مركوري را دريافت كرد.
جايزه ملينا مركوري جايزه اي است كه از سوي دولت يونان و با همكاري مجامع فرهنگي بين المللي مانند يونسكو و ايكوموس (شواري حفاظت از بناها و محوطه هاي تاريخي) به آثاري اهدا مي شود كه داراي شرايط و ضوابط فرهنگي، طبيعي و تاريخي منحصر به فرد باشد.
روستاي ميمند در مهر ماه 1385 به عنوان روستاي نمونه ملي گردشگري معرفي گرديد.
مدارك براي شركت در مسابقه بزرگ معماري آقا خان ارسال شده است و در ضمن اقداماتي جهت ثبت جهاني ميمند صورت گرفته است.
معاني واژه ميمند و اصطلاح آن
ميمند در لغت و اصطلاح به تعابير مردمانش و آنچه صاحبنظران در پيرامون آن نقل مي‌كنند تعابير متفاوتي دارد:
ـ عده‌اي معتقدند اصطلاح و لغت ميمند، از دو واژه ( مي ) و ( مند ) است كه (مي‌) به معناي شراب و(مند) به معناي مست و مستي مي‌باشد. اما تعبير فلسفي اين اصطلاح آن است كه چون اين روستا در قبل از اسلام حفر شده، مردان اين نواحي (مي ) مي‌نوشيده‌اند و مست مي‌شده‌اند و اين حفره ها را در اثر مستي مي‌كنده‌اند.
ـ عده‌اي ديگر عقيده دارند واژه ميمند مأخذ از ميمنت و مباركي بوده است.
ـ عده‌اي نيز بر اين باورند كه مردمان اين نواحي از ميمند فارس مهاجرت كرده و چون در اين ناحيه اقامت گزيده‌اند، آن را ميمند نام نهاده‌اند و باورهاي ديگر....
خصوصيات طبيعي
آب و هواي ميمند از نوع معتدل كوهستاني است كه از ويژگيهاي آن زمستانهاي سرد و تابستانهاي معتدل است. روستاي‌ميمند در مرز مشترك دشت و كوهستان قرار دارد و اين دشت در فاصلة شهر بابك و ميمند قرار داشته و درگذشته پوشيده از درختان‌پسته و بادام‌وحشي بوده‌است كه در حال حاضر محدود به دشتهاي اطراف روستاي ميمند مي شود.كمي نزديكتر به به روستاي‌ميمند نيز درختان توت و شاه‌توت به وفور يافت مي‌شود. دشت ميمند همچنين مملو از جانوران بياباني همچون مار، سوسمار، جوجه تيغي، لاك‌پشت، خرگوش و... است. به علاوه در كوهستانهاي‌ميمند نيز حيوانات‌وحشي مختلفي همچون آهو، پلنگ، گرگ، روباه، بزكوهي،كبك و پرندگان شكاري يافت‌مي‌شود.
چندين رودخانة فصلي و تعدادي قنات به علاوه چند چشمه در ميمند و اطراف آن وجود دارد كه موجب رونق كشاورزي در اين منطقه گرديده‌است. كشاورزي در ميمند همچون ساير آثارطبيعي جلوه ويژه‌اي به اين روستا ميدهد. در فصل بهار ميمند زيباترين چهره را به خود ميگيرد. طراوت، شادابي و سرسبزي دشت ميمند و آب و هواي
مطلوب آن انبوهي از جمعيت شهرها و روستاههاي اطراف را به سمت خود كشيده و مردم اوقات فراغت خود را در اين روستا و يا دركنار چشمه‌ها، قنات‌ها و رودخانة ميمند ميگذرانند.
اقتصاد و فرهنگ و مردم
اقتصاد مردم ميمند بر سه محور كشاورزي، دامداري و قاليبافي مي‌چرخد كه در اين ميان قاليبافي نقش بسيار مهمي داشته‌است به گونه‌اي كه در حال حاضر نيز قالي ميمند از بهترين قاليهاي‌كرمان بوده و شهرت جهاني دارد. عليرغم ورود تكنولوژي به زندگي روستائيان،مردمان ميمند از همان ابزارهاي سنتي براي بر آوردن نياز خود استفاده كرده و كمتر به ابزارهاي مدرن روي آورده‌اند.
اهالي روستا مسلمان و شيعةاثني‌عشري هستند و مسجد و حسينية ميمند علاوه بر وجوه مذهبي مركز تبادل نظر اهالي مي‌باشد.
گياهان دارويي منطقة ميمند
گياهان همواره در محيط‌زيست ميمند وجود داشته وگياهان‌دارويي در اين منطقه نقش مهمي را ايفا نموده‌اند. آنچه مسلم است، انسان براي رهايي از درد و درمان‌ بيماريها در گذشته و حال بهترين شيوه را، استفاده از داروهاي‌گياهي در نظر داشته‌است و منطقة ميمند از اين امر مستثني نيست.
حمام ميمند
حمام ميمند كه مثل خانه‌هاي آن در دل سنگ كنده شده يكي از عجايب اين خانه‌ها است كه بصورت حمامهاي سنتي داراي خزانه بوده و طبق روايات مردمان آنجا كه به خاطر دارند و شواهد موجود مسائل و نكات بهداشتي در آن رعايت مي‌شده است. ساختمان اين حمام بدين طريق است كه: كوچه‌اي آنرا به داخل دالاني وصل مي‌كند يعني اول مانند ديگر حفره‌هاي آن كوچه كنده شده و اين كوچه در انتها به دالاني ختم مي شود پس از دالان يعني در وسط آن دري است كه به رختكن حمام متصل مي شود اين رختكن داراي حوضي در وسط و سه سكو در اطراف مي‌باشد. كه درب ديگري آنرا به صحن حمام وصل مي‌كند در پايين صحن خزانه‌اي كنده شده كه در سنگ است و منفذي هلالي شكل آنرا به صحن وصل مي‌كند كه براي برداشتن آب بوده در وسط خزانه گودالي است كه جاي قرار دادن ديگي براي گرم كردن آب بوده و در پايين و پشت اين چاله دالاني است كه درب آن به خارج حمام باز مي‌شده كه آتش‌خانه و محل بر‌افروختن آتش در زير حمام قرار داشته. براي گرم كردن حمام منفذي بوده كه دود در آن مي‌پيچيده و آنرا گرم مي‌كرده كه پس از گرم شدن گرفته مي‌شده است. و اما در طرف راست خزانه حوضي بوده كه محل شستن پا و آب كشيدن آن بوده‌است و در طرف چپ حمام بريدگي كوچكي براي نظافت و دارو كشيدن بوده‌است. طريقه حمام كردن به اين ترتيب انجام مي‌گرفته است كه حمامي در جلو خزانه مي‌ايستاده و بدن مراجعه‌كنندگان را بوسيله ظرفي با ريختن آب خيس ميكرده كه پس از چرك كردن و ريختن آب دوباره و تميز شدن بدن. فرد مي‌توانسته براي غسل كردن داخل خزانه برود و پس از انجام غسل از سمت راست يعني اطاقي كه حوض در آن بوده خارج مي‌شده و پاي خود را آب مي‌كشيده است. از نكات عجيب در اين حمام آن است كه سوراخي در بالاي صحن و رختكن مي باشد كه سنگي مرمر بر روي آن گذاشته‌اند كه اين سنگ به طرز عجيبي نور را در حمام منعكس مي‌كند و در واقع منبع نور حمام مي‌باشد. علاوه بر اين ديگر منابع روشنايي حمام عبارتند از: روغن گياهي بنام ( كن تون ) يا كنده خشك پوسيده‌اي كه كمتر دود مي‌كند. ريشه گياهي بنام ( جلا ) كه نوعي خار بوده و از آن كتيرا به عمل مي‌آورند و چراغ‌موشي، كه اكنون اين حمام برق‌كشي شده است
مدرسه
مدرسه قديم روستا، به همان شيوه و طرح واحدهاي مسكوني ساخته شده‌است، با اين تفاوت كه عرض و عمق كيچه و مسير ورود آن بيشتر از واحدهاي مسكوني است. به طور كلي هرچه از ابتداي كيچه به عمق آن مي‌رويم ابعاد كلاسها گسترده‌تر مي‌شود و اين، به دليل افزايش ضخامت بوده‌است. طول كيچه مدرسه كه در كوه كنده شده- حدود 18 متر مي باشد و عرض آن از ابتدا تا انتها بين 15 الي 6 متر متغير است. در مجموع اين مدرسه داراي 5 فضا كه از آنها به عنوان كلاس و دفتر استفاده مي‌شده است. دوتا از اين فضاها در امتداد كيچه و سه تاي آنها در سه طرف ايواني به ارتفاع سه متركه در انتهاي كيچه كنده شده قرار دارد كه ابعاد آن 5/5 ×5/5 و داراي دو ورودي مي‌باشد. حجاران ميمندي اين كلاس را در انتهاي كيچه ساخته‌اند. زيرا ضخامت سقف به مرور كه به عمق مي رويم بيشتر مي‌شود. در جلوه كيچه مدرسه، حياط بزرگي قرار دارد كه به سنگ خشكه چين محصور شده است. و درون آن درختي بنام (تايي ) وجود دارد.
مسجد
مسجد ميمند مولود تغييراتي است كه در يك يا چند واحد مسكوني داده شده‌است. اين مسجد در حدود 120 متر مربع وسعت داردو شكل آن مدور و نامنظم است بعد از عبور از راهرويي به پهناي 5/1 متر به صحن مسجد مي‌رسيم. سقف مسجد بر روي سه ستون سنگي به ارتفاع دو متر بنا شده‌است. محراب مسجد در سنگ كنده شده و ارتفاع آن در حدود 1 متر مي‌باشد. حجاران ميمندي كه آثار و نشانه‌هاي تيشه آنها بر در و ديوارها و سقف مسجد هنوز به خوبي نمايان است. در مسجد طاقچه‌ها، محراب و منبر سنگي ايجاد كرده‌اند. علاوه بر اين در طرفين ورودي مسجد – در بدنه ديوار – طاقچه‌هايي مخصوص قرار دادن كفش ايجاد كرده‌اند. كف مسجد فاقد سنگفرش و يا هر پوشش ساختماني بوده و با قالي‌هاي دستباف ميمندي، كف سنگي آن فرش شده. اين مسجد هيچگونه منفذي براي نور‌گيري ندارد و نور آن از طريق در ورودي مسجد تامين مي‌شود بناي اين مسجد با توجه به اسناد موجود به سال 1240 هجري قمري بر مي‌گردد.
حسينيه
حسينيه ميمند، در وسط روستا قرار دارد و داراي سه ايوانچه با طاق گهواره‌اي است كه در انتهاي آنها وروديهاي حسينيه قرار دارند بناي حسينيه از تجمع چند منزل مسكوني صخره‌اي ايجاد شده و تمامي اجزاي آن از سنگ تراشيده شده‌اند فضاهاي داخلي حسينيه داراي پلاني نا‌منظم بوده و 200 متر مربع مساحت دارد كه چهار ستون قطور مستطيل شكل ايستايي آن را حفظ مي‌كنند در گذشته يك منبر سنگي چسبيده به زمين و متكي به اولين ستون كنار ورودي حسينيه وجود داشته‌است كه اخيرا آنرا تراشيده‌اند و به جاي آن منبر چوبي قرار داده‌اند. ارتفاع سقف حسينيه در بعضي از نقاط آن 80/1 و در نقاط ديگر، 30/2 متر مي‌باشد. حسينيه ميمند همچون ساير بناهاي صخره‌اي فاقد هرگونه تزيين و اندودي مي‌باشد و در آن كتيبه‌اي كه اشاره‌اي به تاريخ حسينيه كرده‌باشد وجود ندارد اين در‌حالي است كه بناي حسينيه مدام در حال تغيير بوده و در دوره‌هاي مختلف فضاهايي به آن اضافه شده‌است تا مساحت داخلي آن جوابگوي ساكنين باشد.
خدمات رفاهي و گردشگري
مهمانسرا: در محيطي به قدمت تاريخ به شيوه كاملا سنتي و برگرفته از طبيعت و معماري تاريخي روستا براي اقامت گردشگران داخلي و خارجي مهيا مي باشد.
رستوران سنتي( سفره سراي سنتي ): مبلمان به شيوه كاملا سنتي و برگرفته از طبيعت و معماري تاريخي روستا ساخته‌شده‌ و ميزهاي رستوران از سنگ و پايه چوبي دارد و با غذاهاي بومي و سنتي از ميهمانان پذيرايي مي شود.
در مبحث گردشگري نيز شركت خصوصي آريان ايساتيس ، برگزاركننده تورهاي كوهنوردي و ... در ميمند مي باشد.
منابع و مؤاخذ
طـرح هاي پيشنهادي خدمات گردشگري روستاي دستكند ميمند ـ محمد رضا حاجي رحيمي
سراي ميمند ـ سهيلا شهشهاني
شهربابك، سرزمين فيروزه ـ زهرا حسيني موسي

منبع :سایت کانون گردشگران جوان ایران

عکس های روستا 

نوشته شده توسط jalali در 6:20 |  لینک ثابت   •